Ιδιαίτερα μαθήματα
Πότε χρειάζεται πραγματικά ιδιαίτερο το παιδί σας — και πότε όχι
Φοίβος Συρίγος · Συνιδρυτής του Mendora
Τελευταία ενημέρωση:
Κάθε φθινόπωρο γίνεται η ίδια κουβέντα σε χιλιάδες σπίτια: το σχολείο ξεκίνησε, κάτι δεν πάει καλά — μήπως χρειάζεται ιδιαίτερο;
Συχνά, όμως, η ερώτηση μπαίνει λίγο λάθος.
Ένας χαμηλός βαθμός ή μια δυσκολία στο διάβασμα είναι το αποτέλεσμα. Το σημαντικό είναι να καταλάβετε τι βρίσκεται από πίσω. Κάποιες δυσκολίες μπορούν πράγματι να βελτιωθούν πολύ με έναν καλό καθηγητή. Άλλες χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, το να προσθέσετε απλώς περισσότερες ώρες στο πρόγραμμα του παιδιού μπορεί να κάνει τα πράγματα δυσκολότερα.
Η δουλειά μας στο Mendora είναι να βοηθάμε οικογένειες να βρίσκουν τον κατάλληλο καθηγητή. Θα ήταν λοιπόν εύκολο να σας πούμε ότι ένα ιδιαίτερο είναι πάντα καλή ιδέα.
Δεν είναι.
Ας δούμε πότε μπορεί πραγματικά να βοηθήσει, και πότε αξίζει πρώτα να ψάξετε αλλού.
Πότε το ιδιαίτερο μπορεί να είναι η σωστή λύση
1. Υπάρχει ένα παλιότερο κενό που δυσκολεύει τη νέα ύλη
Αυτή είναι μία από τις πιο καθαρές περιπτώσεις.
Μερικές φορές το παιδί δεν δυσκολεύεται τόσο με αυτό που διδάσκεται σήμερα, όσο με κάτι που έπρεπε να έχει κατακτήσει νωρίτερα.
Μπορεί να είναι τα κλάσματα που δεν έγιναν ποτέ πραγματικά κατανοητά, οι εξισώσεις που πέρασαν γρήγορα, ένα γραμματικό φαινόμενο ή μια βασική έννοια πάνω στην οποία στηρίζεται ό,τι ακολουθεί.
Η σχολική τάξη έχει συγκεκριμένο ρυθμό και δεν μπορεί πάντα να επιστρέφει σε παλιότερη ύλη για τις ανάγκες ενός μόνο μαθητή.
Ένας καθηγητής στο ιδιαίτερο, αντίθετα, μπορεί να εντοπίσει το συγκεκριμένο κενό και να δουλέψει πάνω του όσο χρειάζεται πριν προχωρήσει παρακάτω.
Το σημαντικό εδώ είναι να υπάρχει στόχος: να κλείσει το κενό, όχι απλώς να προστεθεί άλλη μία ώρα διδασκαλίας κάθε εβδομάδα επ' αόριστον.
2. Καταλαβαίνει όταν παρακολουθεί, αλλά κολλάει όταν πρέπει να δουλέψει μόνο του
Το παιδί παρακολουθεί μια λύση στον πίνακα και φαίνεται να την καταλαβαίνει. Όταν όμως βρεθεί μόνο του μπροστά στην άσκηση, δεν ξέρει από πού να ξεκινήσει.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν έμαθε την ύλη.
Μπορεί να έχει μάθει να ακολουθεί τα βήματα μιας λύσης χωρίς να έχει αναπτύξει ακόμη τον τρόπο σκέψης που χρειάζεται για να βρει μόνο του αυτά τα βήματα.
Εδώ ένα ιδιαίτερο μπορεί να βοηθήσει σημαντικά: ο στόχος του καθηγητή είναι σταδιακά να κάνει τον μαθητή πιο αυτόνομο.
Ο σωστός καθηγητής δεν λύνει απλώς τις ασκήσεις μαζί του. Τον βοηθά να μάθει πώς να ξεκινά, πώς να πειραματίζεται, πώς να αναγνωρίζει ότι έχει κολλήσει και τι να κάνει μετά.
3. Ο ρυθμός ή ο τρόπος της τάξης δεν του ταιριάζει
Αυτό μπορεί να συμβεί προς δύο εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις.
Ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται να ακούσει κάτι δεύτερη φορά, με διαφορετικά λόγια και χωρίς την πίεση μιας ολόκληρης τάξης.
Ένα άλλο μπορεί να καταλαβαίνει γρήγορα και να χάνει σταδιακά το ενδιαφέρον του επειδή ο κοινός ρυθμός είναι πιο αργός από αυτόν που χρειάζεται.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα με το παιδί ή με τον εκπαιδευτικό.
Μια τάξη πρέπει αναγκαστικά να λειτουργεί με έναν κοινό ρυθμό για πολλά διαφορετικά παιδιά. Το ιδιαίτερο έχει τη δυνατότητα να προσαρμοστεί στην ταχύτητα του συγκεκριμένου μαθητή.
4. Υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και συγκεκριμένος χρόνος
Πανελλαδικές, εξετάσεις για Πρότυπα, κάλυψη συγκεκριμένης ύλης πριν από μια εξέταση ή ένα μάθημα που πρέπει να οργανωθεί μέσα στους επόμενους μήνες.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χρειάζεται μόνο κάποιος που γνωρίζει καλά το αντικείμενο.
Χρειάζεται και κάποιος που μπορεί να μετατρέψει έναν γενικό στόχο σε συγκεκριμένο πλάνο: τι πρέπει να καλυφθεί, με ποια σειρά, πού υπάρχουν αδυναμίες και πώς θα χρησιμοποιηθεί ο χρόνος που απομένει.
Υπάρχει επίσης μια πέμπτη, συνήθως προσωρινή περίπτωση: όταν το παιδί έχει χάσει σημαντικό αριθμό μαθημάτων εξαιτίας ασθένειας, μετακόμισης, αλλαγής σχολείου ή άλλης περίστασης.
Εκεί το ιδιαίτερο μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα. Και, όταν καλυφθεί το κενό, μπορεί να μην υπάρχει πλέον λόγος να συνεχιστεί.
Πότε το ιδιαίτερο μάλλον δεν είναι η πρώτη απάντηση
1. Όταν το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος
Σχολείο, ξένες γλώσσες, αθλητισμός, μουσική, δραστηριότητες, εργασίες. Και ύπνος πολύ αργότερα απ' όσο θα έπρεπε.
Αν το παιδί δυσκολεύεται επειδή είναι μονίμως κουρασμένο, η προσθήκη ακόμη μίας ή δύο ωρών διδασκαλίας μέσα στην εβδομάδα μπορεί απλώς να προσθέσει άλλη μία υποχρέωση.
Πριν αναζητήσετε καθηγητή, αξίζει να κοιτάξετε το πρόγραμμα συνολικά.
Μερικές φορές η λύση δεν είναι να προσθέσετε κάτι. Είναι να αποφορτίσετε το παιδί.
2. Όταν ο πραγματικός στόχος είναι να μάθει να διαβάζει μόνο του
Εδώ η απάντηση μπορεί να είναι «ναι, αλλά με πολύ συγκεκριμένο στόχο».
Αν κάθε ιδιαίτερο γίνεται απλώς μια δεύτερη παράδοση της σχολικής ύλης, υπάρχει ο κίνδυνος το παιδί να συνηθίσει ότι πάντα θα υπάρχει κάποιος δίπλα του για να του ξαναεξηγήσει όσα δεν έκανε μόνο του.
Αν βλέπετε ότι το βασικό πρόβλημα είναι η οργάνωση και η αυτονομία, πείτε το ξεκάθαρα στον καθηγητή από την αρχή.
Ο στόχος δεν είναι μόνο:
«Να καλύψει την ύλη.»
Είναι:
«Να μάθει σταδιακά πώς να τη διαχειρίζεται χωρίς αυτόν.»
Αυτό είναι διαφορετικό είδος δουλειάς και αξίζει να το συμφωνήσετε εξαρχής.
3. Όταν το παιδί αντιστέκεται έντονα στην ιδέα
Δεν μιλάμε για το συνηθισμένο «δεν θέλω μάθημα σήμερα».
Μιλάμε για ένα παιδί που αντιδρά συστηματικά και έντονα στην ιδέα του ιδιαίτερου.
Σε αυτή την περίπτωση, πριν κλείσετε την πρώτη ώρα, αξίζει να καταλάβετε τι ακριβώς βρίσκεται πίσω από την αντίδραση.
- Δεν θέλει επιπλέον μάθημα;
- Νιώθει ότι τιμωρείται επειδή έγραψε χαμηλά;
- Πιστεύει ότι «δεν είναι καλό» στο συγκεκριμένο μάθημα;
- Είχε προηγούμενη κακή εμπειρία με καθηγητή;
- Ή απλώς θέλει να έχει λόγο στην απόφαση;
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα ιδιαίτερο αποκλείεται.
Σημαίνει ότι η συζήτηση με το παιδί πρέπει να προηγηθεί και, όπου είναι δυνατόν, αξίζει να έχει λόγο και στην επιλογή του ανθρώπου με τον οποίο θα δουλέψει.
4. Όταν η δυσκολία είναι επίμονη και εμφανίζεται σε πολλά διαφορετικά μαθήματα
Αν ένα παιδί αντιμετωπίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα δυσκολίες, για παράδειγμα στην ανάγνωση, στη γραφή, στη συγκέντρωση ή σε άλλες βασικές δεξιότητες, και το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται σε διαφορετικά μαθήματα, η πρώτη κίνηση δεν θα πρέπει να είναι απλώς να προσθέσετε περισσότερες ώρες ιδιαίτερων.
Αξίζει πρώτα να διερευνηθεί τι συμβαίνει.
Το Mendora και ένας καθηγητής ενός συγκεκριμένου μαθήματος δεν είναι αρμόδιοι να κάνουν τέτοιου είδους αξιολόγηση.
Μπορείτε να συζητήσετε αρχικά με το σχολείο και, εφόσον χρειάζεται, να απευθυνθείτε στον κατάλληλο ειδικό ή στο ΚΕΔΑΣΥ της περιοχής σας.
Οι γονείς και οι κηδεμόνες μπορούν επίσης να απευθύνονται απευθείας στο ΚΕΔΑΣΥ για αίτημα αξιολόγησης.
Αν προκύψει ότι το παιδί χρειάζεται συγκεκριμένη εκπαιδευτική υποστήριξη, ένα ιδιαίτερο μπορεί στη συνέχεια να αποτελέσει μέρος αυτής της υποστήριξης. Αλλά πλέον με σαφέστερη κατεύθυνση.
Τρεις ερωτήσεις που αξίζει να κάνετε πριν αποφασίσετε
Αν ακόμη δεν είστε σίγουροι αν ένα ιδιαίτερο είναι η σωστή κίνηση, ξεκινήστε από αυτές τις τρεις ερωτήσεις:
1. Η δυσκολία εμφανίζεται κυρίως σε ένα μάθημα ή παντού;
Αν εντοπίζεται κυρίως σε ένα μάθημα, αξίζει να ψάξετε αν υπάρχει συγκεκριμένο κενό, δυσκολία στη συγκεκριμένη ύλη ή ασυμβατότητα με τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται το αντικείμενο.
Αν εμφανίζεται ταυτόχρονα σε πολλά μαθήματα, κοιτάξτε λίγο πιο συνολικά: πρόγραμμα, ύπνο, οργάνωση, κίνητρο ή κάποια δυσκολία που ίσως χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.
Δεν είναι διάγνωση. Είναι ένας τρόπος να ξεκινήσει η σωστή ερώτηση.
2. Τι συμβαίνει όταν πραγματικά προσπαθεί μόνο του;
Μην κοιτάτε μόνο το αποτέλεσμα.
Δείτε τη διαδικασία.
- Ξεκινά και κολλάει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο;
- Δεν ξέρει πώς να οργανώσει τη δουλειά του;
- Κάνει προσπάθεια αλλά επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος;
- Ή δυσκολεύεται ακόμη και να ξεκινήσει;
Οι διαφορετικές απαντήσεις δεν χρειάζονται απαραίτητα την ίδια βοήθεια.
3. Τι θα θέλατε να έχει αλλάξει σε τρεις μήνες;
Αυτή ίσως είναι η σημαντικότερη ερώτηση.
- «Να έχει καλύψει τα κενά στα κλάσματα.»
- «Να μπορεί να ξεκινά μόνος του τις ασκήσεις.»
- «Να οργανώνει το διάβασμά του χωρίς να καθόμαστε κάθε βράδυ μαζί.»
- «Να νιώσει ξανά ότι μπορεί να τα καταφέρει στα Μαθηματικά.»
Όσο πιο συγκεκριμένη είναι η απάντηση, τόσο πιο εύκολο είναι να καταλάβετε αν το ιδιαίτερο είναι το σωστό εργαλείο και τι είδους καθηγητή πρέπει να αναζητήσετε.
Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε αλλάζει η ερώτηση
Από τη στιγμή που έχετε καταλήξει ότι ένα ιδιαίτερο μπορεί να βοηθήσει, η ερώτηση δεν είναι πια:
«Να βρούμε καθηγητή;»
Γίνεται:
«Ποιος καθηγητής ταιριάζει πραγματικά στο παιδί μου;»
Από την εμπειρία μας, δύο καθηγητές με πολύ καλή γνώση του ίδιου αντικειμένου μπορούν να λειτουργήσουν πολύ διαφορετικά με τον ίδιο μαθητή.
Ένα παιδί που ντρέπεται να πει ότι δεν κατάλαβε μπορεί να χρειάζεται έναν καθηγητή που ελέγχει ο ίδιος συχνά την κατανόηση και δεν περιμένει απλώς να ακούσει μια ερώτηση.
Ένα παιδί που θέλει να παλέψει μόνο του με μια άσκηση μπορεί να χρειάζεται κάποιον που δεν βιάζεται να του δώσει τη λύση.
Ένα άλλο μπορεί να χρειάζεται περισσότερη δομή, σαφή όρια και συγκεκριμένους μικρούς στόχους.
Αυτός είναι και ο λόγος που στο Mendora δεν ρωτάμε μόνο μάθημα, τάξη και περιοχή.
Μας ενδιαφέρει επίσης πώς αντιδρά το παιδί όταν δυσκολεύεται, αν ζητά βοήθεια όταν δεν καταλαβαίνει, πώς λειτουργεί μέσα στο μάθημα και τι θέλετε να αλλάξει μέσα από τη συνεργασία με έναν καθηγητή.
Αυτές οι πληροφορίες μας βοηθούν να σκεφτούμε όχι απλώς ποιος μπορεί να διδάξει το μάθημα, αλλά ποιος μπορεί να ταιριάξει καλύτερα στον συγκεκριμένο μαθητή.
Αν θέλετε να δείτε πώς λειτουργεί η διαδικασία, μπορείτε να . Χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά για να μας δώσετε τις βασικές πληροφορίες που χρειαζόμαστε για τον μαθητή.
Και αν, διαβάζοντας τα παραπάνω, καταλήξατε ότι το παιδί σας δεν χρειάζεται ιδιαίτερο αυτή τη στιγμή, τότε αυτός ο οδηγός έκανε τη δουλειά του.
Αν το ιδιαίτερο είναι η σωστή επιλογή, ας βρούμε τον κατάλληλο καθηγητή.
Πείτε μας λίγα πράγματα για τον μαθητή και τις ανάγκες του. Η ομάδα του Mendora θα αναζητήσει τον καθηγητή που θεωρεί ότι ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωσή σας.